"OPPOSITES ATTRACT"

Geopend op zondag 7 november 2010

 door Drs. Pieter Smit, taal- en literatuurwetenschapper.

Op 4 december 2010 zijn de 3 kunstenaars aanwezig van 13.00- 17.00 uur

Wim Liefting (1952-2009) – Schilderijen 

Van Liefting´s hand; schilderijen, waaronder portretten. Citaat:"Goedbeschouwd zijn al mijn schilderijen zelfportretten", vindt hij. "Zelfportretten in de zin van een kijkje in mijn binnenste, een blik tussen mijn oren", vervolgt hij. "Ze ontstaan, omdat ze moeten ontstaan. Niet, omdat ik het 'zo leuk' vind om te doen. Want het is een uitputtingsslag, te vergelijken met een zwangerschap en bijbehorende bevalling. Ik raak zwanger, bevrucht door een thema (meestal een zelfgemaakte foto), loop daar een tijdje mee rond en dan ineens is het zover: De Geboorte. En dat is geen pretje. Maar als het ding eenmaal gebaard is volgt er altijd verbazing, iets van herkenning en soms ontroering. Dan weet ik dat het wel goed zit. Dan is er ook even rust en een voldaan, bijna dankbaar gevoel. Totdat ik opnieuw zwanger raak ..."

De Alkmaarder Wim Liefting overleed in 2009. Tijdens zijn leven bedacht hij de titel: “Opposites Attract” . Een titel voor een expositie waaraan hij samen met Rity Jansen Heijtmajer mee zou doen.

Rity Jansen Heijtmajer (1942) – Schilderijen  

Jansen Heijtmajer houdt zich bezig met beweging van vormen in de ruimte en zoekt in haar gereduceerde beeldtaal aansluiting bij de klassieke constructivisten. Zij kiest meestal voor een vierkant beeldformaat voor haar composities bestaande uitgeometrische kleurvlakken en vormelementen. Zij heeft maar weinig beeldende vormmiddelen en een gereduceerd kleurenpalet nodig: ze deelt een vierkant in tweeën of vieren, ze spiegelt een driehoek langs een as of punt, ze verkleint stapsgewijs een rechthoek tot vierkant en ze gebruikt complementaire kleuren of nuances daarvan binnen één kleur. Zij creëert dynamiek in haar acrylschilderijen door de wisselende rol van de vorm als voor- of achtergrond en door de transparantie van de verschillende lagen. Om het beeld levendig te maken, schroomt zij niet om zo nu en dan een geometrische vorm door de rand van het schilderij te laten afsnijden of licht uit balans te brengen. Op die manier wordt het gevoel voor harmonie bij de beschouwer geprikkeld en raakt hij bij het werk betrokken.

Marianne Hol (1946) – Sculpturen

Marianne Hol, geboren in Den Helder  volgde de Vrije Academie in Nijmegen en de Hoge School voor Kunsten in Utrecht . Het werk van Hol is ontstaan uit eenvoudige basisvormen.  De oervorm als uitgangspunt met het open oog voor innerlijke  ruimte. Ze zoekt naar spanning, evenwicht en dynamiek  tussen het deel  en het geheel.  Er wordt getracht het geheel binnen de vorm tot uiting te brengen. Zo ontstaan beelden met een inhoudelijke  en symbolische betekenis; een eigen  vorm en taal, die tijdloos is.

José van Tubergen  (1946) - Grafieken

Sinds 1989 jaar werkt van Tubergen naast haar werkplek in Amsterdam 2 keer per jaar in Berlijn. Berlijn en studiereizen binnen en buiten Europa zijn de basis voor de inhoud en de dramatiek in haar werk Wat haar voornamelijk bezig houd is het gedrag van de mens en hoe de mens tot zijn daden komt. Waarom is er oorlog, waarom steekt het fascisme de kop op, wat zit er achter graffiti? Afrekening, schuldgevoel, zoeken naar macht? Gebruiksvoorwerpen of bouwwerken die van generatie op generatie doorgegeven worden gebruikt van Tubergen vaak in combinatie met taal of beeldtaal van de mens van vroeger tot nu om ze weer een nieuw leven in te blazen opdat ze weer nieuwe geschiedenis maken. Vanuit de geschiedenis bekeken wordt dat alles een interessant en dramatisch samenspel. Met name met fotografie in combinatie met grafische technieken plaatst zij de werkelijkheid met vraagtekens op papier, doek of in een object, met gebruikmaking van de taal of beeldtaal van de mensheid.